Czasem mam dość swoich dzieci. Dlaczego jestem mamą nieidealną.

by Mario
Do tej pory zawsze wszędzie jeździliśmy razem z Mario. Pakowaliśmy dzieciaki do nosideł, dzieliliśmy się usypianiem, czytaniem książek i robieniem zdjęć. Kiedy jedno chciało mieć 15 minut dla siebie, drugie po prostu zabierało maluchy i organizowało im czas. Była chwila oddechu i moment na pozbieranie myśli.
Tym razem postanowiłam zobaczyć, co by było, gdybym zabrała dzieci i spędziła z nimi trochę czasu sama. Na wyjazd namówiłam przyjaciółkę, która wzięła swojego dwuletniego synka i pojechałyśmy na tydzień nad polskie morze.
Czego mnie nauczył ten wyjazd? Że nie ma idealnych rodziców i że warto doceniać wsparcie innych mam. Że fajnie jest czasem ponarzekać, żeby złapać trochę dystansu. Że nawet największe pokłady cierpliwości czasem się kończą i trzeba trochę wyluzować. Ale po kolei.
Czasem bardzo trudno przyznać przed samym sobą, że można mieć dość swoich dzieci. Bycie rodzicem to nie tylko piękne magiczne chwile, ale też dużo trudnych emocji, zmęczenia, niewyspania i reagowania nie tak, jak by się tego od siebie oczekiwało. Czasem już po prostu nie mamy siły po raz setny danego dnia starać się zrozumieć przyczyn złości swojego dziecka, które ma ewidentnie gorszy dzień i nie ma ochoty na nic.
Dobrze jest móc wtedy wypłakać się innemu rodzicowi, który nie spojrzy na ciebie krzywo, nie będzie oceniać, dlaczego Twoje dziecko „się nie słucha” a ty nie umiesz na to właściwie zareagować. Nie będzie krytykować. Po prostu powie, że to normalne, że też tak ma i że rodzice, którzy potrafią sobie zawsze ze wszystkim poradzić istnieją tylko na okładkach kolorowych magazynów albo na wystylizowanych zdjęciach na Instagramie.
Nie ma recepty na bycie idealnym rodzicem. Nigdy nie było i nie będzie. Wszyscy staramy się, jak możemy. Dobrze jest zmierzyć się z tym jak najwcześniej i nie obwiniać się w nieskończoność, jeśli coś nam nie wyjdzie. Dlatego też w trudnych momentach warto poprosić o pomoc innych rodziców, innej mamy, czy innego taty, z którymi można się podzielić wspólnymi doświadczeniami. Jeszcze nie tak dawno funkcjonowało powiedzenie, że „do wychowania dziecka potrzebna jest cała wioska”. W pobliżu były babcie, ciocie, przyjaciele i sąsiedzi. Teraz, kiedy często mieszkamy poza swoją rodzinną miejscowością, na nowo musimy sobie taką wioskę zbudować. Nie jest to proste, bo do nawiązania bliskich długotrwałych relacji potrzebny jest czas. Czas, którego na co dzień mamy bardzo mało.
Wyjazd samej z dwójką maluchów uświadomił mi, że raz na jakiś czas warto z takimi rodzicami gdzieś wyjechać. Zwolnijmy trochę tempo, rozejrzyjmy się wokół. Na pewno jest ktoś, z kim nasze dzieci lubią spędzać czas, a my dobrze czujemy się w jego towarzystwie. Dzięki temu nie tylko my sami zyskamy trochę dystansu do naszego życia, ale będziemy mieć szansę przeżyć coś wspólnie i uczyć się od siebie nawzajem.
Po przyjeździe znad morza byłam zarówno bardzo wypoczęta, jak i bardzo zmęczona. W ciągu dnia poświęcałam dzieciakom 100% mojej uwagi, wieczorami, mimo że czasami padałam po prostu z wyczerpania, znalazłam czas zarówno dla siebie, jak i dla mojej przyjaciółki. Dużo się nauczyłam, wiele rzeczy zrozumiałam. Wróciłam bogatsza o nowe doświadczenia. Wiem też, jak dużo jeszcze przede mną. I wiecie co? Wiem, że jak tylko my, rodzice będziemy się wzajemnie wspierać w trudnych momentach, żadna emocjonalna góra naszego dzieciak nie będzie trudna do przeskoczenia. Trzeba tylko otworzyć się na pomoc.

Partnerem naszego wyjazdu nad morze było CASAMUNDO.
 

19 komentarzy

Ania Gałązka Grudzień 30, 2017 - 15:01

mam 5. regularnie mam ich dość. choć kocham nieprzerwanie❤

Reply
Oliwia Papatanasis Grudzień 22, 2017 - 21:45

Fajnie, że tak szczerze o tym piszesz, dokłądnie tak sobie wyobrażam rodzicielstwo, a nie jak lukrowaną babeczkę.

Reply
Szaman Grudzień 22, 2017 - 09:03

Szczerość to podstawa. Zdaniem Donalda Winnicotta, rodzic nie powinien nawet być idealny. Wystarczy, że jest „wystarczająco dobry” 😉

Reply
Chytra Sztuka Grudzień 22, 2017 - 09:02

Bardzo fajnie, że mówi się również o takich nielukrowanych emocjach, stronach bycia rodzicem. A mimo wszystko wpis z ogromnym uczuciem i wyczuciem 🙂

Reply
Agnieszka Szymańska Grudzień 22, 2017 - 07:50

Nic dodać nic ująć. Prowadzicie swój blog z ogromem pasji i zaangażowania. Sama jestem mamą malucha, ale w wolnej chwili lubię zerknąć co u Was nowego i poczytać o Waszych kolejnych przygodach. Pozdrawiam.

Reply
Our little adventures Grudzień 22, 2017 - 08:32

Ślicznie dziękujemy za takie słowa :). Fajnie jest wiedzieć, że ktoś z przyjemnością nas czyta i dostrzega to, co chcemy przekazać :). Świąteczne pozdrowienia!

Reply
Agnieszka Szymańska Grudzień 22, 2017 - 08:41

Ja również pozdrawiam i życzę Wesołych Świąt; )

Reply
Barbara Zabel Grudzień 21, 2017 - 13:21

wesołych świąt dla całej rodzinki –B . Zabel

Reply
Karolina Szymańska Grudzień 21, 2017 - 12:09

Anna, pięknie dziękuję za wspólny czas! <3

Reply
Waleria Grudzień 21, 2017 - 12:24

Dokladnie tak. Super to ujelas.Mam identyczne odczucia i doświadczenia.

Reply
Marcelina Pytlarczyk Grudzień 21, 2017 - 09:50

Ważny i potrzebny tekst Karolina Szymańska! Uściski

Reply
Karolina Szymańska Grudzień 21, 2017 - 12:10

Już dawno zbierałam się w sobie, żeby go napisać. Ale jakoś właśnie chyba brakowało mi odwagi :).

Reply
Aleksandra Protasewicz Grudzień 21, 2017 - 08:52

Jak ja się z tym zgadzam… 😉 Czasem gdy cierpliwości już brak a dziewczyny mają gorszy dzień, a ja zareaguje nie tak jak bym chciała, to w myślach sama sobie potem mówię wyluzuj..

Reply
Karolina Szymańska Grudzień 21, 2017 - 12:12

No własnie :). Sami przecież jesteśmy odpowiedzialni za swoje emocje. Dzieci tylko je uaktywniają, ale to my mamy nad nimi kontrolę. tylko gorzej z tą kontrolą własnie :).

Reply
Magdalena Bodnari Grudzień 21, 2017 - 08:07

Normalne i piękne. I uczy dzieci, że nie zawsze na wszystko muszą się zgadzać i uśmiechać. Że każdy człowiek ma emocje i umie je wyrazić. To jest piękne, mieć czasem dość swoich dzieci. 😉

Reply
Karolina Szymańska Grudzień 21, 2017 - 12:11

Dziękuję pięknie :). To ważne dla mnie bardzo, że jest nas więcej :).

Reply
Yolanda Sidorczuk Grudzień 21, 2017 - 07:54

Jak to mówią- małe nie dają spać, duże nie dają żyć
Cieszmy się każdą chwilą kiedy są małe

Reply
Yolanda Sidorczuk Grudzień 21, 2017 - 07:52

Dzieci „złowiły” jakiegoś Eskimosa Pewnie zdobycz z Islandii

Reply
Karolina Szymańska Grudzień 21, 2017 - 12:10

Etam, polskie eskimoski też sa fajne 🙂

Reply

Dodaj komentarz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.