Choć na pierwszy rzut oka temat może się wydawać dziwaczny, to jest to jednak jedna z ważniejszych rzeczy w outdoorze. I co najgorsze, nikt nas tego nigdzie nie uczy. Jak zrobić kupę na dworze, by nie zaszkodzić środowisku, zwierzętom, ani innym osobom na szlaku? Mamy dla Was mały poradnik.
Na pewno to znacie. Idziecie sobie pięknym szlakiem w górach (niezależnie od części świata), zbieracie grzyby w lesie albo próbujecie rozłożyć się z kocem na łące. I nagle: bleeeee, ludzka kupa z pozostałościami papieru, husteczek czy innych środków higienicznych. Noooo, przyjemne to nie jest, co?
No właśnie, nikt nas nie uczy, jak poprawnie załatwić się na dworze, kiedy nie ma toalety. A szkoda! Każdy z nas ma przecież potrzeby fizjologiczne, które regularnie trzeba zaspokajać. Wiemy to zwłaszcza my – rodzice małych dzieci. Bo o ile jeszcze dorosły może mniej więcej przewidzieć, że przed wyjściem na szlak warto skorzystać z toalety, to dziecko juz trochę mniej. Czasem, kiedy dziecko jest jeszcze małe, jest to kwestia kilkunastu sekund (wszyscy to chyba znamy, co? :).
Mówił o tym ostatnio w moim podcaście DOBRANOCKA DLA RODZICÓW Jasiek Sabała, przewodnik tatrzański i pracownik Tatrzańskiego Parku Narodowego. Ludzie śmiecą na szlakach, robią kupę przy strumykach, zostawiają resztki kanapek przy wiatach nie dlatego, że nie ma koszy na śmieci, czy toalet. Robią tak, ponieważ nikt nas nie uczy, w jaki sposób zachować się w naturze.
❥
O tym przeczytasz
Zatem jak zrobić kupę na dworze w sposób odpowiedzialny?
Nie będę Wam tu pisać, że wszystko można zaplanować. No nie można! Przynajmniej nie zawsze. Warto jednak zaplanować, co spakować do plecaka, żeby załatwianie swoich potrzeb fizjologicznych były łatwiejsze i bardziej odpowiedzialne.
Pakujemy do plecaka worek na śmieci, chusteczki / papier + małą łopatkę
W tekście LEAVE NO TRACE – tych zasad bycia w naturze uczymy nasze dzieci – pisaliśmy o tym, że w plecaku zawsze mamy ze sobą wielorazowy worek na śmieci + kilka mniejszych torebek foliowych, w tym co najmniej 1 torebkę strunówkę (taką z Ikei). Dzięki temu możemy zabrać ze sobą wszystko to, co ze sobą przynieśliśmy, a co stało się śmieciem: niedojedzoną kanapkę, ogryzek od jabłka, chusteczki, butelki po napojach, zużyte pieluchy/podpaski/tampony czy papier toaletowy po zrobieniu kupy.
Dodatkową rzeczą, którą można (choć nie trzeba) mieć ze sobą jest składana saperka turystyczna, czyli taka mała łopatka turystyczna. Można je kupić w zasadzie w każdym sklepie turystycznym – są lekkie i zajmują zazwyczaj supermało miejsca po złożeniu. Jeśli nie chcecie kupować typowej saperki (które są droższe), sprawdzą się także składane łopatki kuchenne (takie do smażenia). Do czego nam to potrzebne? Dowiecie się z dalszej części tekstu :).
Podstawowa zasada „daleko od szlaku, daleko od wody”
Gdzie robimy kupę? Daleko od szlaku, daleko od wody. O ile „daleko od szlaku” jest jak najbardziej zrozumiałe, bo nikt nie chce się wdepnąć w czyjąś kupę, to kwestię wody trzeba wytłumaczyć, żeby dobrze to zrozumieć. Zawsze wybierajmy miejsca oddalone od strumieni, potoków i jezior. Po co? Przede wszystkim, by uniknąć zanieczyszczenia wody. Ze strumyków piją zarówno zwierzęta, jak i często turyści. Po drugie, strumyk może wezbrać i nasza kupa popłynie sobie gdzieś dalej.
Jak zrobić kupę na dworze? Wykopcie dołek!
Kiedy znajdziecie odpowiednie miejsce, rozgarnijcie ściółkę, liście lub trawę i użyjcie tej naszej łopatki (lub innych dostępnych narzędzi, które znajdziecie np. patyka) do wykopania małego dołka. Potem zróbcie, co trzeba i dokadnie dołek zasypcie. Miejsce przykryjcie zabraną wcześniej ściółką, liścmi, patykami czy kamyczkami (jeśli są).
Ważne: nie wrzucajcie do dołka husteczek czy papieru. To wszystko zabierzcie ze sobą w worku na śmieci. Zgodnie z zasadą leave no trace, nie zostawiajcie żadnych śladów swojej obecności.
Higiena, wiadomo!
Po wszystkim umyj / zdezynfekuj ręce. Niby wiadomo, ale zawsze dobrze przypomieć.
Każdy z nas ma wpływ na to, jak wygląda natura wokół nas. Dlatego tak superważne jest, żeby podczas naszych przygód w outdoorze, do których Was tak bardzo, bardzo namawiamy (koniecznie zobaczcie naszą kampanię outdoorową CHODŹ NA DWÓR!) zachowywali się odpowiedzialnie i szanowali środowisko naturalne oraz innych obok nas. Poza tym, dbając o środowisko, przekazujemy również ważne wartości naszym dzieciom, ucząc je szacunku do natury i odpowiedzialności za to, co robimy. A to największa wartość, prawda?
❥
Zostań z nami na dłużej!
2 komentarze
Wychowałem się w mieście i nie byłem przyzwyczajony do życia na świeżym powietrzu. Kiedy kilka lat temu skończyłem studia, dostałem pracę na wsi w lesie. Potem było wiele wycieczek do lasu, zwłaszcza w celu zbierania jagód i grzybów.
Wiązało się to dla mnie z nowymi, nieznanymi mi wyzwaniami, bo doświadczyłam, że wymagania natury dają o sobie znać także tam, czasem nawet podczas krótkich wycieczek. A co gorsza, dowiedziałam się, że nie zawsze można było odłożyć wizytę w toalecie do czasu powrotu do domu. W końcu zacząłem nosić ze sobą papier toaletowy „na wszelki wypadek”.
Ale nadal uważałem takie sytuacje za „awaryjne”, a nie za „normalne”. Po przeczytaniu Twojego artykułu tej wiosny to się zmieniło. Nagle zrozumiałam, że takich sytuacji nie należy uważać za coś innego niż normalne, ale w innych warunkach ramowych, niż te, do których wielu z nas jest przyzwyczajonych. A potem musisz być przygotowany w sposób, który opisujesz.
Mała szpadel i worek na zużyty papier są teraz obowiązkowym wyposażeniem mojego plecaka.
Dużo konkretów i dobrych rad! To wyzwanie, przed którym prędzej czy później stanie każdy z nas, kto lubi spędzać czas na łonie natury. Nauczyłam się tego jako dziecko, kiedy mieszkaliśmy w Szwecji, a teraz staram się uczyć tego moje własne dzieci.