Pamiętam ten moment, kiedy po raz pierwszy wspólnie rozkładaliśmy nasz wielki namiot. Piątka ludzi, w tym trójka podekscytowanych dzieciaków, plączący się pod nogami pies i ta obietnica zawieszona w powietrzu: dzisiaj śpimy na zewnątrz. Nie pojechaliśmy na drugi koniec świata. Wystarczyła zwykła polana blisko domu.
Bo w tym całym naszym outdoorze z dzieckiem nie chodzi o odhaczanie egzotycznych destynacji na mapie. Chodzi o dzikie dzieciństwo unplugged i oswajanie nowej przestrzeni.
Namiot staje się takim centrum dziecięcych marzeń, takiego dzikiego dzieciństwa unplugged.
Najwajważniejsze jest to, co dzieje się wokół: rozmowy przy latarce, wieczorne śpiewanie, zawijanie się w śpiwory, granie w karcianki, liczenie gwiazd i słuchanie odgłosów nocy.
O tym przeczytasz
Jak przygotować dziecko na noc poza domem i oswoić ciemność
Od lat staramy się Wam pokazywać, że zarówno nasze dzieci, jak i my sami, nie potrzebujemy drogich atrakcji ani spektakularnych przygód, by zbudować bliską i bezpieczną więź. Psychologowie są zgodni – to proste rytuały, takie jak wspólne jedzenie, śpiewanie przed snem, opowieści przy ognisku czy sobotnie naleśniki (u nas od lat jak sobota, to muszą być naleśniki) przed namiotem, budują fundamenty rodzinnego szczęścia (polecam świetną książkę na ten temat autorstwa Barbary H. Fiese, Family Routines and Rituals, Yale University Press, 2006).
Zastanówcie się, co lubicie robić najbardziej, co Wam sprawia przyjemność i do czego chcecie zaprosić swoje dzieci. Zobaczycie, że prędzej czy później to coś stanie się też ulubioną rzeczą Waszych dzieci, bez której nie wyobrażają sobie życia. To będzie taki ich słoik z przetworami na zimę, do którego będą wracać przez całe życie (koniecznie posłuchajcie odcinka Celebrowanie dobrych chwil jest jak robienie przetworów na zimę, mojego podcastu Dobranocka dla rodziców z Martą Iwanowską-Polkowską).
Jak zorganizować taką noc pod gwiazdami? To banalnie proste!
O ile samo spanie w namiocie to dla dorosłego po prostu zmiana łóżka, dla dziecka to potężny test autonomii i pierwsze spotkanie z prawdziwą, gęstą nocą. Dlatego przestrzeń musi dawać poczucie absolutnego bezpieczeństwa.
Krok 1: Miejsce znane i oswojone Nie rzucajmy się od razu na głęboką wodę. Na pierwszy raz świetnie sprawdzi się własny ogród, działka u dziadków albo znajome miejsce na skraju lasu. Świadomość, że dom lub cywilizacja są blisko, daje dziecku (i nam) bufor bezpieczeństwa.
Krok 2: Sprzęt, który daje komfort (i nasza baza Coleman) Wybierając sprzęt w podróży z dzieckiem, zawsze powtarzamy jedno: ma być ułatwieniem, a nie kolejnym problemem do rozwiązania. Namiot to w takiej wyprawie centrum dowodzenia i azyl. W naszej outdoorowej kampanii partneruje nam marka Coleman, a nasz duży, rodzinny namiot Octagon sprawdza się tu rewelacyjnie. Przestrzeń jest na tyle duża, że spokojnie mieści się nasza piątka z psem, a w razie nocnego kryzysu nikt nie depcze po sobie w ciemnościach.
Do tego dmuchane materace (Colemana – są idealne!), śpiwory, latarki lub lampki LED. Zabierz też koc piknikowy albo mały stolik turystyczny – przydadzą się do wspólnych posiłków i gier. Jeśli jeszcze nie macie swojego sprzętu turystycznego, pożyczcie od przyjaciół, zapytajcie znajomych – każdy przecież kiedyś musi zacząć :).
3. Nie zapomnijcie o jedzeniu
Przygotujcie proste, ulubione posiłki: kanapki, owoce, przekąski. Jeśli planujecie ognisko – kiełbaski, pianki marshmallow, a może kukurydzę do upieczenia. Pamiętajcie o wodzie i termosie z herbatą. Możecie też zabrać mały palnik albo kuchenkę turystyczną.
4. Zabierzcie „drobiazgi”
To właśnie one tworzą klimat: latarka-czołówka, książka z opowieściami, ulubione gry, lupa do obserwowania owadów, gwiezdne mapy do rozpoznawania konstelacji.
Pokażcie dzieciakom, że naprawdę fajnie jest zrobić sobie taki weeekend zupełnie offline. Uwierzcie mi, skorzystacie na tym wszyscy.
5. Dajcie dzieciom przestrzeń na odkrywanie
No i najważniejsze: nie planujcie każdej minuty. Pozwólcie, by dzieci same odkrywały świat: robiły własne „bazy” w namiocie, zbierały liście, patyki czy kamienie. Żeby miały czas na nudę. Z reguły właśnie wtedy pojawaią się przestrzeń na na najlepsze przygody.
Co dziecko zyskuje dzięki pierwszej nocy pod gwiazdami?
Jak pisze Richard Louv w swojej książce Ostatnie dziecko lasu, kontakt z naturą nie tylko rozwija dziecięcą wyobraźnię, ale także buduje odporność psychiczną i wiarę we własne siły. Widzimy to przy każdym naszym wyjeździe.
No i najważniejsze:
Noc pod gwiazdami z dzieckiem nie musi być wyprawą na drugi koniec świata. Czasem to zmierzenie się ze strachem przed szelestem za namiotem, czasem duma z samodzielnego odpalenia latarki, a rano – radość z tego, że daliśmy radę. A kiedy rano wstaniecie – może trochę niewyspani, ale szczęśliwi – zobaczycie, że te najdrobniejsze przełamywania barier zostają z dziećmi na lata.
Zostań z nami na dłużej!
1 komentarz
Karolino, pięknie opisujesz swoje plecajki, w taki prosty i zachęcający sposób. Rok temu byliśmy pierwszy raz pod namiotami z 3 małych dzieci. W pierwszym dniu materiał z jednej sypialni przedarł się, czyli dziura w namiocie łatana taśma. Codziennie burze w nocy, dzieci były tak zmęczone,że nawet nie wiedziały,że była burza, oczywiście oka nie zmrużyłam. Co zauważyłam u dzieci ich duma z samodzielności. Staram się jak najwięcej aby byli samodzielni ale nieraz są ograniczenia. Tak jak pisałaś nie zawsze wszystko dobrze wychodzi, wszystko weźmie się ale dzięki temu też uczymy się jak znaleźć inne rozwiązanie. Ściskam i pozdrawiam serdecznie